ក្នុងដំណើរជីវិតមនុស្សគ្រប់រូបតែងជួបប្រទះនូវឧបសគ្គ ភាពនឿយហត់និងពេលខ្លះទៀតគឺភាពអស់សង្ឃឹមប៉ុន្តែអ្វីដែលកំណត់ពីភាពជោគជ័យនិងភាពបរាជ័យរបស់យើងគឺមិនមែនជារបៀបដែលយើងដួលនោះទេតែជារបៀបដែលយើងងើបឈរឡើងវិញកម្លាំងចិត្តនិងក្តីសង្ឃឹមគឺជាកម្លាំងជំរុញដ៏សំខាន់ដែលមិនអាចខ្វះបាន។

I. កម្លាំងចិត្តជាមូលដ្ឋានគ្រឹះ

កម្លាំងចិត្តផ្ទាល់ខ្លួនគឺជាភ្លើងដែលដុតបំផ្លាញភាពខ្ជិលច្រអូសនិងជំរុញឱ្យយើងចាប់ផ្តើមធ្វើសកម្មភាព។

• កំណត់គោលដៅច្បាស់លាស់៖ ត្រូវដឹងថាខ្លួនឯងចង់បានអ្វីពិតប្រាកដគោលដៅដែលច្បាស់លាស់នឹងផ្តល់នូវទិសដៅនិងអត្ថន័យដល់ការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់យើង។

• បំបែកភារកិច្ចធំៗ៖ ជួនកាលកិច្ចការធំអាចធ្វើឱ្យយើងចុះចាញ់មុននឹងចាប់ផ្តើមត្រូវរៀនបែងចែកវាជាចំណែកតូចៗហើយសម្រេចម្តងមួយជំហានៗជ័យជម្នះតូចៗទាំងនេះនឹងបន្ថែមកម្លាំងចិត្តថ្មីឱ្យយើងជាបន្តបន្ទាប់។

• ស្គាល់តម្លៃខ្លួនឯង៖ ត្រូវជឿជាក់លើសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនឯង នៅពេលយើងជឿថាយើងអាចធ្វើបាននោះខួរក្បាលរបស់យើងនឹងរកវិធីដើម្បីធ្វើវាឱ្យសម្រេច។

II. ក្តីសង្ឃឹមជាពន្លឺផ្លូវ

ក្ដីសង្ឃឹមគឺជាជំនឿដែលថានឹងមានរឿងល្អកើតឡើងនៅពេលអនាគតទោះបីជាស្ថានភាពបច្ចុប្បន្នពិបាកយ៉ាងណាក៏ដោយ។

• រក្សាផ្នត់គំនិតវិជ្ជមាន៖ នៅពេលដែលយើងប្រឈមនឹងការបរាជ័យជំនួសឱ្យការបន្ទោសខ្លួនឯងត្រូវគិតថាវាគ្រាន់តែជាមេរៀនដែលត្រូវរៀនផ្នត់គំនិតនេះជួយឱ្យយើងមិនបោះបង់ចោលគោលដៅរបស់យើង។

• ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកគាំទ្រ៖ ត្រូវនៅក្បែរមនុស្សដែលផ្តល់ការលើកទឹកចិត្តនិងជឿជាក់លើអ្នក។ ការគាំទ្រពីមនុស្សជាទីស្រឡាញ់អាចជាប្រភពថាមពលដ៏ធំនៅពេលដែលកម្លាំងចិត្តរបស់យើងធ្លាក់ចុះ។

• មើលទៅមុខជានិច្ច៖ ជីវិតគឺមានឡើងចុះកុំជាប់គាំងនឹងកំហុសឬការឈឺចាប់ក្នុងអតីតកាលត្រូវផ្តោតលើអ្វីដែលយើងអាចធ្វើបាននៅថ្ងៃនេះដើម្បីកសាងអនាគតដ៏ល្អប្រសើរ។

បើនិយាយជារួមមក កម្លាំងចិត្តអាចជាអ្វីដែលធ្វើឱ្យយើងចាប់ផ្តើមខណៈដែលក្តីសង្ឃឹមគឺជាអ្វីដែលធ្វើឱ្យយើងបន្តទៅមុខសូមចងចាំថាឱកាសនិងភាពជោគជ័យតែងតែកើតមានចំពោះអ្នកដែលមានចិត្តអត់ធ្មត់និងមិនបោះបង់ចោលក្តីសង្ឃឹមរបស់ខ្លួនឡើយ។

អត្ថបទ៖ ជួន សុធា